Kościół filialny w Strzyżnie

 

     Kościół znajduje się na niewielkim wzniesieniu terenu w centrum wsi. Otoczony cmentarzem ogrodzonym metalową siatką. Na terenie cmentarza znajduje się kaplica pogrzebowa i pomnik nagrobny rodziny Bohm. Kościół zbudowany w 2 połowie XV w., przebudowany w wieku XVIII i na początku wieku XX, gruntownie remontowany na początku lat dziewięćdziesiątych XX w. Kaplica i pomnik wybudowany na początku XX w.

 

     Kościół zbudowany z nieregularnie ułożonych kamiennych otoczaków granitowych

i z cegły ceramicznej, z której są: naroża, szczyty, gzymsy i sterczyny. Dach pokryty wtórnie blachą. Na planie prostokąta, salowy bez wydzielonego prezbiterium i wieży. Wejście główne w fasadzie zachodniej, zakończone łukiem półkolistym. Drugie wejście w elewacji południowej w formie ostrołukowego portalu. Obok portalu kamienna misa na wodę święconą wmurowana w ścianę. Po obu stronach portalu dwa okna zakończone łukami odcinkowymi.

W elewacji północnej również dwa okna odcinkowe. Elewacja wschodnia zwieńczona trójkątnym szczytem ze sterczynami. Szczyt podzielony sześcioma blendami ostrołukowymi

z tondem w wierzchołku. W środkowej części elewacji ostrołukowa blenda ze zwieńczeniem w partii szczytu.

 

     Wnętrze salowe, przykryte stropem belkowym. Na ścianie północnej widoczne skucia górnych partii muru.

Z pierwotnego wyposażenia zachowane jedynie relikty polichromii w portalu gotyckim

elewacji południowej.

 

     Cmentarz założony razem z kościołem w czasach średniowiecza. Po północno - wschodniej stronie kościoła potężny kasztanowiec, lipy i jesiony, a także liczne relikty nagrobków z okresu od 2 polowy XIX w., złożone w jednym miejscu. Na cmentarzu kaplica pogrzebowa murowana z kamieni granitowych i z cegły, otynkowana. Na planie prostokąta, salowa, przykryta dachem dwuspadowym z wnętrzem oświetlonym ostrołukowymi oknami.

W ścianie zachodniej portal zakończony łukiem półkolistym. Na południe od kaplicy pomnik nagrobny, murowany

z cegły i z prefabrykowanych elementów betonowych, w formie aediculi z półkolistą niszą z bordiurą wypełnioną inskrypcją i obudowy zakończonej łukiem Tudorów.

 

     Kościół, pomimo przebudów zachował średniowieczne formy w zakresie ukształtowania planu, bryły i częściowo wystroju elewacji z cennym gotyckim portalem

w elewacji południowej, unikatowa w skali regionu chrzcielnica oraz interesującym rozwiązaniem szczytu wschodniego. Kaplica pogrzebowa i pomnik patronów kościoła są charakterystycznymi dla terenu Pomorza przykładami zagospodarowania cmentarzy przykościelnych w okresie drugiej polowy XIX w., i początku wieku XX.